یا ابا صالح المهدی (عج)

... در این هنگام از تاریکی تنها صدای نفس کشیدن ساعت شماته دار به گوش می رسد و زمان

می گذرد .

و تو سا لهاست که از پس ابر غیبت نظاره گر مدعیان انتظاری و خود چشم انتظلر نتظران منتظر مصلح . و

 اینک آیا زمان آن فرا نرسیده است

مولای من زاهدان منتظر روزیند که زهد و. تقوی مهدوی عالم گیر شود .

 و عابدان در انتظار ساعتی که به همراه مسیح نمازی به امامت و ولایت اقامه کنند .

آقای من چه ندبه هایی که هنوز ترنم «متی ترانا و نراک »شان به گوش می رسد و چه بسیار عاشقانی

که با نوای «اللهم ارنی الطلعه الرشیده » از این جهان رخت بر بستند و چه بسیار دل باختگانی ک با

آرزوی «فاخرج من قبری » چشم از دنیا فرو بستند . و چه بسیار منتظران منتظر ... میرسد آیا زمانی که با

 صدای «انا المهدی ات » زمانی که پا درجای  قدوم  خلیل بت شکن نهاده ای ... و می شود آیا فریاد

«بقیه الله خیر لکم » ات هنگامی که تکیه بر کعبه کرده ای و ذوالفقار علوی در دست داری و آماده ی

انتقامی از کشندگان جد مظلو مت حسین ـ علیه السلام ـ گوش ما را هم بنوازد ؟

مهدیا اینک جهان بیش از هر زمان در انتظار توست . در انتظار عدالتت و منتظر جمعه ای که که صدای

« جاء الحق و ذهق الباطل » طنین انداز شود ...

و آیا زمان  آن هنوز فرا نرسیده است ؟

قطعه ای از پر پرواز کم است                                              یازده با شمردیم یکی باز کم است

این همه آب که جاریست نه اقیانوس است                       عرق شرم زمین است که سر باز کم است

|+|

دو کوهه میعادگاه افلاکیان

دو کوهه اسمش هم عجیب است و هم غریب ومهربان

چه اهمیتی دارد برای کسی که اینجا را ندیده و نشنیده می بینی ؟ شعر  هم نمی شود گفت

اینجا.اینجا هوای بازدم این دم های شیدا خودش شعر است و شعر را که نمی شود سرود شرمندگی

مال کسی است که دیر رسیده باشد و این سرود قبلا شعر شده باشد . نو ترین کلاسیک شاعرانه .

اسمش سینه آدم را فراخ می کند آدم یادش می افتد که  چیز هایی توی این عالم هست که بزرگ

است . بزرگ بود

و از اهالی فردا

و با تمام افق های باز نسبت داشت .

یکی شعر نوشته یکی وصیت نامه اش را کامل کرده پاکنویس این دیوار مطهر .یکی امضا کرده یکی دعا

یکی فقط اسم ها را نوشته .

یک چیز اما تکرار شعرش با بقیه« آهنگ های وفا »چند آسمان بالاتر فرق می کند .

کلمه ای که هم نشانه است هم اسم .هم دعا. هم رمز .هم روضه .هم زندگی .هم تبار و هم ...

یا فاطمه الزهرا (س)

روی این دیوار سیمانی این نام را شپید نوشته و بعد دورش خطی حائل کشیده میان آن ودیگران .

اصلا نام مادر این بار توی دو کوهه چقدر به این دیوار ها می آید .

واقعا چقدر نوشتنی است . همان طور که خواندنش پس از سال ها ی سال چقدر خواندنی و دوست

داشتنی .

|+|